Według dyrektora ds. badań Australia Institute, Roda Campbella, Australia ma sześć razy więcej niezakontraktowanego gazu – czyli gazu dostępnego do wykorzystania już teraz – niż potencjalny niedobór prognozowany przez operatora rynku energetycznego.
Przestroga Campbella, by nie panikować z powodu niedoborów gazu, pojawia się w momencie, gdy grupa lobbystyczna branży, Australian Energy Producers, grozi kryzysem gospodarczym i powrotem do technologii energetycznej z XIX wieku, jeśli nie zezwoli się na otwarcie nowych złóż gazu w Australii.
Najnowsza kampania straszenia twierdzi, że zakaz nowych inwestycji w wydobycie gazu „spowoduje poważne zakłócenia gospodarcze na obu wybrzeżach Australii… doprowadzi do zamknięcia zakładów produkcyjnych… wytwarzanie energii elektrycznej zostanie przerwane w ciągu dwóch lat, co grozi przerwami w dostawach prądu i gwałtownym wzrostem emisji, gdy węgiel i olej napędowy zastąpią gaz”.
Campbell uważa, że nie można traktować tych twierdzeń jako oczywistych.
„Problemem jest eksport i dostarczenie odpowiedniej ilości gazu we właściwe miejsce we właściwym czasie. Nie chodzi o to, czy potrzebujemy więcej projektów gazowych, czy musimy panikować, czy światła gasną”. Gazu jest mnóstwo, potrzebujemy tylko jasnego myślenia o tym, jak dostarczyć go tam, gdzie jest potrzebny” – mówi.
„To normalna sytuacja, że przemysł gazowy twierdzi, że światła gasną. Od dawna podnoszą alarm, ale faktem jest, że Australia produkuje więcej gazu niż kiedykolwiek wcześniej, a przemysł gazowy jest tak samo żarłoczny jak nigdy wcześniej, chcąc zarobić jak najwięcej pieniędzy, a do diabła z australijskimi konsumentami i globalnym klimatem.
Raport zlecony przez Australijską Organizację Producentów Energii (Australian Energy Producers), krytykujący propozycję Partii Zielonych dotyczącą zakazu nowych inwestycji w gaz, zawiera szereg twierdzeń, między innymi, że gaz potrzebny do zasilania wschodniego wybrzeża wyczerpie się do 2029 r.
Twierdzi się, że producenci, którzy są niezadowoleni z cen na poziomie eksportu, jakie płacą od czasu ukończenia zakładów LNG na wschodnim wybrzeżu, w ciągu dekady staną w obliczu zamknięcia zakładów, a Australia Zachodnia będzie musiała się zmierzyć z brakiem dostaw gazu w połowie lat 30. XXI wieku, co doprowadzi do pogorszenia relacji z partnerami handlowymi.
Campbell twierdzi jednak, że lobby gazowe „mówi na dwa sposoby”, grożąc niedoborami gazu w kraju, jeśli nie będzie mogło powiększyć złóż gazu, a jednocześnie opowiadając się za nowymi dostawami eksportowymi, jak na przykład w przypadku propozycji Woodside dotyczącej północno-zachodniego szelfu.
„Gdy pojawia się rzeczywisty niedobór zasobów, pierwszym krokiem zazwyczaj jest ograniczenie ich zużycia, ale w tym przypadku jest to dalekie od tego” – mówi.
„Nienależące do płacenia podatków międzynarodowe korporacje podnoszą cenę gazu w Australii, zmuszając nas do konkurowania na rynku międzynarodowym o nasze własne zasoby.
„Nic dziwnego, że przedstawiciele przemysłu gazowego twierdzą, że odpowiedzią na ten tak zwany kryzys jest dotowanie ich w celu zwiększenia produkcji gazu, głównie na eksport”.
A skutki tego zjawiska, choć prawdopodobnie destrukcyjne, nie spowodują powrotu Australii do czasów sprzed rewolucji przemysłowej.
„Wpływ na australijską gospodarkę pod względem opłat licencyjnych i podatków byłby minimalny, ponieważ przemysł gazowy słynie z unikania płacenia podatków, a ATO opisuje go jako systemowego niepłacącego podatków” – mówi Campbell.
„Zdecydowanie przyspieszyłoby to przejście na energię odnawialną i odejście od gazu”.
Badania przeprowadzone przez Australia Institute na początku tego roku wykazały, że firmy gazowe płacą tantiemy tylko od 44 proc. eksportowanego gazu, a brak płacenia podatków to ciągły problem, który zostanie omówiony przez Renew Economy w 2022 r.
