Praca w sektorze energetycznym? Obywatele USA zazwyczaj nie poświęcają energii zbyt wiele uwagi… poza momentami, gdy martwimy się o cenę benzyny lub miesięczny rachunek za prąd. Tak, możemy się też trochę martwić, gdy myślimy o tym, jak paliwa kopalne przyczyniają się do rosnącego ciężaru zmiany klimatu.
Zmiana perspektywy
Historia miejsc pracy w sektorze energetycznym jest o wiele bogatsza, niż się powszechnie uważa. Jest to szczególnie prawdziwe, ponieważ inżynierowie, naukowcy zajmujący się materiałami, a nawet ekonomiści zajmujący się energią i zasobami przedstawiają nowe, krytyczne spostrzeżenia na temat tego, jak energia kształtuje nasz szerszy dobrobyt społeczny i ekonomiczny, a także klimat i rosnące obciążenia środowiskowe.
Mam wielką nadzieję, że „przemyślenie narracji energetycznej” może pozytywnie wzmocnić bardziej solidną i zrównoważoną gospodarkę. W poniższym krótkim sprawozdaniu przedstawię przykłady, w jaki sposób głębsze zrozumienie miejsc pracy może zmienić nasze zdanie na temat zużycia energii w kraju, ponieważ umożliwia większe dobro.
Analiza danych dotyczących zatrudnienia może dać nam powody zarówno do ostrożności, jak i do optymizmu.
Energia umożliwia pracę
W dowolnym dniu ktoś może spawać ze sobą krytyczne części infrastruktury, które wygenerują użyteczną ilość energii słonecznej. W tym samym czasie brygadzista zakładu może zasilać sprzęt, aby sprostać dziennemu harmonogramowi produkcji. Kierowca ciężarówki może być w drodze, aby dostarczyć część zamienną, która umożliwi producentowi wznowienie produkcji.
Te oddzielne wydarzenia robocze mają trzy wspólne kluczowe składniki. Pierwszym jest ktoś, kto wykonuje pracę lub kieruje czynnością, która wykonuje zadanie (praca). Drugim jest użycie maszyn lub sprzętu, który umożliwia produkcję dóbr i usług (kapitał). Ostatnim jest przepływ energii, dzięki czemu pożądana praca może zostać wykonana (użyteczna energia jako praca).
W rzeczywistości zarówno praca, jak i kapitał bezwzględnie wymagają energii, aby w ogóle funkcjonować. Ale nie chodzi wyłącznie o dostępność energii, ale o to, jak produktywnie wykorzystujemy tę energię.
W rzeczywistości, jak sugeruje Rysunek 1, od 1950 r. gospodarka USA wzrosła prawie dziewięciokrotnie. W porównaniu do rzeczywistego indeksu Produktu Krajowego Brutto (PKB) z 1950 r. wynoszącego 100, PKB wzrósł do indeksu 888 (zaokrąglonego prawie dziewięciokrotnie) w 2022 r.
Jednak większa produktywność energetyczna — w efekcie uzyskanie większej ilości pracy lub produkcji z dostaw energii — zaspokoiła 68% całkowitego zapotrzebowania USA na usługi energetyczne do 2022 r. Usługi energetyczne to funkcje, które umożliwiają pracownikom i kapitałowi ułatwianie lub uzyskiwanie pożądanych usług lub wyników końcowych. Z drugiej strony konwencjonalne dostawy energii zapewniły tylko 32% tego zapotrzebowania.
Choć Stany Zjednoczone na przestrzeni lat wykazały się znacznym wzrostem wydajności energetycznej, ich wydajność jest nadal zaskakująco niska w porównaniu z wieloma innymi rozwiniętymi państwami.
Na podstawie danych z 2021 r. Energy Information Administration (EIA) sugeruje, że generujemy około 210 USD PKB (mierzone w stałych dolarach z 2015 r., aby wyeliminować skutki inflacji) na każdy milion BTU całkowitej zużytej energii. Jednak średnia światowa jest nieco wyższa, a światowa produktywność energetyczna wynosi 218 USD na milion BTU.
Jeden milion brytyjskich jednostek ciepła (BTU) odpowiada w przybliżeniu ośmiu galonom benzyny lub 293 kWh energii elektrycznej.
Choć nasze gospodarki osiągają lepsze wyniki niż gospodarki Belgii, Norwegii, Kanady i Chin, to inne kraje, takie jak Irlandia, Szwajcaria, Dania i Wielka Brytania, mają znacznie wyższe wskaźniki produktywności energetycznej, wynoszące odpowiednio 819, 554, 504 i 403 dolarów za milion BTU.
W rzeczywistości spośród 192 krajów, dla których EIA śledzi takie dane, Stany Zjednoczone wydają się być zaledwie 142. gospodarką o największej produktywności energetycznej. 1
Jednocześnie w tej historii są dobre wieści. Inwestycje w fotowoltaikę słoneczną i energię wiatrową mogą również stanowić bodziec, który może zwiększyć liczbę miejsc pracy, nawet jeśli emisje gazów cieplarnianych zostaną znacznie ograniczone. Zanim jednak zagłębimy się w tę możliwość, cofnijmy się i zbadajmy obecne szkody klimatyczne jako funkcję miejsc pracy i szkód gospodarczych.
Wyobraź sobie, że zmiana klimatu jest przyczyną utraty pracy i szkód gospodarczych
System energetyczny Ziemi jest niezrównoważony. Odnosi się to do gromadzenia się nadmiernego ciepła w biosferze z powodu gromadzenia się gazów cieplarnianych, które powodują zmiany klimatyczne wywołane przez człowieka. Skumulowane ciepło w systemie w ciągu ostatnich 60 lat jest obecnie rzędu 576 razy większe od globalnego zużycia energii — ogrzewając ląd, atmosferę, a zwłaszcza oceany. 2
Biorąc pod uwagę skalę energii pochłanianej przez ekosystemy Ziemi, nietrudno sobie wyobrazić, że globalny silnik cieplny, zwłaszcza od lat 80. XX wieku, napędza rosnącą liczbę huraganów, susz, pożarów lasów, powodzi i burz, które powodują katastrofy warte miliardy dolarów i wpływają na infrastrukturę i społeczności kraju — zgodnie z raportem Narodowych Centrów Informacji o Środowisku (NCEI) 3 .
Krótko mówiąc, zgodnie z Rysunkiem 2, śledzenie katastrof klimatycznych o wartości miliardów dolarów w Stanach Zjednoczonych sugeruje, że obciążenie gospodarcze wzrosło z około 21 miliardów dolarów rocznie w dekadzie lat 80. do średniego rocznego wpływu wynoszącego 121 miliardów dolarów w ciągu ostatnich pięciu lat (2019–2023).
Jeżeli nie zrobimy nic, aby spowolnić wzrost emisji gazów cieplarnianych i ekstrapolujemy tę tendencję na rok 2040, skala strat gospodarczych może wzrosnąć do 340 miliardów dolarów w 2040 roku.
Skumulowany wpływ w okresie 17 lat od 2024 do 2040 r. może wynieść około 4 bilionów dolarów, przy czym wszystkie wartości NCEI ponownie podano w dolarach z 2023 r. skorygowanych o wskaźnik cen konsumpcyjnych (aby wyeliminować skutki inflacji). Jednak wartości te odzwierciedlają tylko bezpośrednie skutki — to znaczy tylko pierwszy koszt szkód strukturalnych, w tym utraconych domów, innych zniszczonych budynków i rozbitych pojazdów.
W duchu eksperymentu myślowego Fermiego, który ma nam dać lepsze poczucie skali, moglibyśmy znaleźć wpływ na miejsca pracy, mnożąc te pierwsze wpływy w dolarach przez to, co nazywamy całkowitymi mnożnikami zatrudnienia, które mierzą bezpośrednie, pośrednie i wywołane skutki pozytywnej zmiany w dolarach ogólnych wydatków lub ujemnego kosztu szkód klimatycznych.
Bezpośrednie skutki odnoszą się do natychmiastowego zakłócenia lub pierwszych kosztów. Pośrednie skutki odnoszą się do zakłócenia w łańcuchach dostaw, które dostarczają lub konsumują prawdopodobny wachlarz towarów i usług, które mogłyby być normalnie dostarczane gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom.
Wreszcie, skutki wywołane to utracone wydatki dochodów lub wynagrodzeń, które mogłyby być możliwe dzięki dostarczeniu bezpośrednich i pośrednich dóbr i usług.
Jak pokazano tuż pod Rysunkiem 2, roczne szkody klimatyczne wynoszące ok. 121 miliardów dolarów, pomnożone przez szacowaną średnią dla całej gospodarki wynoszącą 11 całkowitych miejsc pracy na milion dolarów w danym roku, sugerują, że w każdym z ostatnich pięciu lat ucierpiało ok. 1,3 miliona miejsc pracy rocznie.
Zakładając, że podejmiemy niewielkie działania, aby spowolnić rosnące obciążenie klimatyczne, nasza prosta ekstrapolacja do roku 2040 wskazuje, że szkody klimatyczne mogą wynieść w tym roku około 340 miliardów dolarów.
Biorąc pod uwagę zmiany w wydajności pracy, być może moglibyśmy znaleźć mniejszy mnożnik miejsc pracy w całej gospodarce w 2040 r. wynoszący około 8,4 miejsc pracy na milion dolarów. Pomimo mniejszego mnożnika, większe szkody gospodarcze mogą stworzyć większy całkowity wpływ, który wzrośnie do około 2,9 miliona miejsc pracy w samym tym roku.
Moje obliczenia opierają się na aktualnym zestawie danych IMPLAN z 2022 r. dla Stanów Zjednoczonych. 4
Wyobraź sobie inwestycje produktywne dla klimatu z prawdziwymi korzyściami dla miejsc pracy
Zamiast martwić się rosnącym ciężarem ekonomicznym zmian klimatycznych, czy nie moglibyśmy sobie wyobrazić zestawu produktywnych inwestycji, które mogą zarówno ograniczyć emisję gazów cieplarnianych, jak i stworzyć nowe możliwości zatrudnienia, jednocześnie zwiększając ogólną produktywność energetyczną kraju?
W rzeczywistości mniejsze wydatki na ropę naftową i gaz mogą pobudzić wzrost gospodarczy i stworzyć proporcjonalnie więcej miejsc pracy w budownictwie i innych sektorach, jak pokazano na wykresie kontrastu współczynnika zatrudnienia na rysunku 3.
Krótko mówiąc, na każdy 1 milion dolarów unikniętych kosztów przemysłu naftowego i gazowego, co daje łącznie 6,9 miejsc pracy, oszczędności na rachunkach za energię wydane w całej gospodarce mogą dać łącznie 11 miejsc pracy. Zysk netto wynosi 4,1 miejsc pracy.
A jeśli zachęcimy do inwestycji w wysokości 1 miliona dolarów, aby zbudować nowe systemy energii słonecznej i wiatrowej, wraz z powiązanymi aktywami poprawiającymi sieć (takimi jak magazynowanie), może to spowodować powstanie łącznie 12,6 miejsc pracy w gospodarce USA. Istnieje ogromna szansa, aby to zrobić dzięki inwestycji w ogólną produktywność energetyczną naszego kraju.
MacArthur Fellow, mój kolega Saul Griffith, przedstawia ten potencjał w swojej książce z 2021 r. „Electrify: An Optimist's Playbook for our Clean Energy Future”. Jak sugeruje na rysunku 6.1 na stronie 54 swojej książki, zachęcając do produktywnych inwestycji, które elektryzują gospodarkę USA, moglibyśmy zmniejszyć całkowite zapotrzebowanie na energię o ponad połowę.
Równie krytyczny, w szczytowym momencie, Griffith powiedział, że „przebudowa Ameryki stworzy ponad 25 milionów nowych miejsc pracy”. Podczas gdy w konwencjonalnym sektorze energetycznym zostaną zlikwidowane pewne miejsca pracy, do roku 2040 nastąpi „stały wzrost o 5-6 milionów miejsc pracy w porównaniu z tym, co jest dzisiaj”. 5
Inne badania sugerują podobne wielkości. W innym badaniu z 2021 r. przeprowadzonym dla lidera większości w Senacie Charlesa Schumera (D-NY), mój kolega ekonomista Jeremy Rifkin, World Resources Institute, Black & Veatch i ja udokumentowaliśmy możliwość stworzenia od 15 do 22 milionów nowych miejsc pracy, jeśli kraj przejdzie na wyższy poziom produktywności energetycznej. 6
Krótko mówiąc? Zamiast postrzegać przejście na gospodarkę bardziej wydajną energetycznie jako obciążenie kosztowe, możemy odłożyć na bok nasze stare argumenty i myślenie. Zamiast tego możemy wyobrazić sobie ewolucję gospodarki bardziej wydajnej energetycznie i zwiększyć potencjał tworzenia miejsc pracy, nawet gdy zmniejszamy nasze globalne obciążenia klimatyczne i środowiskowe.
Istnieje konieczność ekonomiczna i bardzo realna szansa, aby to uczynić, jeśli tylko zdecydujemy się to zrobić.
Źródła
- http://tinyurl.com/bdz5dw26
- http://tinyurl.com/3csya2th
- http://tinyurl.com/2xu4ahsb
- http://tinyurl.com/4jub2dyx
- http://tinyurl.com/4kyc6mjp
- http://tinyurl.com/jmd77z5k
O autorze
John A. „Skip” Laitner jest długoletnim międzynarodowym ekonomistą zasobów. Jest dyrektorem i założycielem Economic and Human Dimensions Research Associates z siedzibą w Tucson w Arizonie. Jest profesjonalnym członkiem American Solar Energy Society.
